quite late…

Hi there, all(!) you readers out there..I just wanted to tell you, the tablecloth will be fantastic.. It took a little time.. until this certain moment, but eventually, I am happy with the design!The table cloth is designed in order to make the participants more GOUD waard.. This means that everybody that will sit down at a table with this cloth, will experience how a good conversation works. There is no list with what you should say, there is also no list of what you should do. It is just a piece of fabric where many things are imaged and many connections are drawn.About a good conversation, that I had with a friend of me, who just arrived home from Tokyo. He didn’t go there for a holiday, he was there to make dutch design more known in Asia, well of course he did it for his own sake to. However he arranged everything so good that the dutch ambassador sponsored this journey. It was not only this friend who had arranged this, there where more people involved, more people who really want to make a statement as a designer. You can check it all at design.nl. This whole group together called themselves Dutch Daze This site is not really filled with content yet, but you’d better stay informed!In between designing for the tablecloth I made my portfoliopage, it is connected to this blog, so check it out..I’ll be back..greatings from marije!

Janske Megens

Janske MegensDe tassen van het label Janske Megens zijn een opvallende verschijning. De tassen zijn fris, eigentijds en zeer speciaal. Janske Megens combineert experimentele breisels met hoogwaardig leer. Functionaliteit, verrassende details en kleuren combinaties zijn belangrijke elementen in haar tassen.

Tijdens de Mode Biennale 2007 in Arnhem is haar werk te bewonderen bij Brand New Bags; een expositie en winkel van tassen. Brand New Bags zit naast Artez Hogeschool voor de Kunsten.

Oops…

Beslis je om eindelijk ’something meaningfull’ te doen met deze blog, knagen deadlines aan je energie. Tussen het ontwerpen van prints, gieten van poppetjes, naaien van tassen en verzamelen van materialen door, leek er plek te zijn voor een video interview met niemand minder dan Linnemore Nefdt. Guess what.. zowel tijd als techniek keerde zich tegen ons. Een video interview is inspirerend en interessant, vooral in deze visuele cultuur. Hoewel we erg visueel ingesteld zijn in de hedendaagse maatschappij, moeten jullie het met me eens zijn dat het toch fijn is als het interview geluid bevat?! In the mean time gaat het ontwerpproces van de ‘GOUD’en productlijn gewoon door. Er zal morgen worden afgereisd naar Tilburg en gezeefdrukt worden aan de Mauritskade. De interviews moeten helaas nog even op zich laten wachten.. De productfanfare gaat even vooraan.. We houden jullie op de hoogte!!

Tas

Voorproef Lucky Doll

‘Normaal’ refereert gek genoeg naar de maakbare mens

Loop door een grote stad met billboards, blader door een modetijdschrift, en ontdek dat de werkelijkheid niet meer te koop is!

We worden omgeven door ideaalbeelden en virtuele klonen; de maakbaarheid van mens én omgeving zijn aan de orde van de dag. Dankzij Photoshop, plastische chirurgie en virtual reality lijken er geen grenzen meer te zijn. Kunnen we onszelf dan nog wel in de ogen kijken? Of zijn het slechts de ogen die aan de werkelijkheid zijn ontsnapt? We leven in een Second Life, waarin we proberen de werkelijkheid mooier te maken dan dat ze is. Maar alle beelden die we zien zijn gemanipuleerd, geretoucheerd en daarmee onrealistisch. Vaak zijn het beelden waarvan Moeder Natuur niet blij zou worden. Waarom benoemen we deze dan tot ideaalbeelden? In de heersende mediacultuur lijkt het beeld van grotere waarde dan tekst. Maar datzelfde beeld laat ons verslagen achter wanneer blijkt dat het beeld meer Photoshop dan origineel is. Het bekende Dove-filmpje (lelijk eendje wordt met behulp van fotobewerking een mooie zwaan en mag alle abri’s sieren), toont in enkele minuten de harde realiteit. Ogen net iets groter, jukbeenderen net wat scherper, een volle bos haar. Klik, klik, klik… klaar! Is er dan niets meer echt? De hedendaagse ideaalbeelden lijken niets meer te wensen overlaten, want alles ís al perfect. Maar als we onszelf eraan gaan spiegelen, valt op dat het gat tussen ideaal en realiteit enorm is, en dat we lang niet voldoen aan het ideaalbeeld. Ondertussen willen we dat stiekem dolgraag. Toch? 

Moderne media zorgen er veelal voor dat we continu worden geconfronteerd met beelden van omgevingen, mensen en situaties die veel mooier en beter zijn dan in ons eigen leven. De meeste van ons passen niet in een geschetst ideaalbeeld. We zijn niet strak en jong (meer), we hebben geen supergladde huid. Sterker nog: het overgrote deel is ‘dik’ en ‘lelijk’. Als we dik en lelijk op een onbewoond eiland zouden wonen, zouden we geen moment aan onszelf twijfelen. Maar in een wereld waar je zelfreflectie afhankelijk is van de buitenwereld, waar anderen contant naar je kijken en je beoordelen, slaat de twijfel hard toe. Want het hedendaagse ideaalbeeld heeft voornamelijk te maken met ‘zijn zoals de buitenwereld laat zien dat je moet zijn’; mooier, beter, succesvoller, jonger en strakker. Voor sommigen heeft een korte blik in een modetijdschrift (prachtige reclame, dito fotografie) al gevolgen voor het zelfbeeld. Eén blik op Kate met haar nieuwste lipgloss en het zelfbeeld zakt verder onder het nulpunt, hoewel er voor die tijd niets met dat zelfbeeld aan de hand was. 

Hoe zat het dan back in the days? Vroeger waren er ook ideaalbeelden, maar het grote verschil met nu is dat deze beelden een ideaal toonden dat een stuk minder was gemanipuleerd. De penseelstreken van de schilder en de kunstige belichting van de fotograaf verdoezelden weliswaar de gebreken van de modellen, maar die modellen waren nog wél van vlees en bloed. En voor de kijker was er in ieder geval nog de mógelijkheid om te worden zoals de mensen in die beelden.Tegenwoordig is het ideaalbeeld ‘maakbaar’ geworden en we hanteren schoonheidsnormen die in de natuur niet eens bestaan. Normen die alleen zijn te realiseren met behulp van cosmetische chirurgie, of in cyberspace. Die onnatuurlijke normen zijn ‘normaal’ geworden. Want gek genoeg willen we stiekem niet supermooi of superjong zijn. We willen vooral normaal zijn. ‘Zoals het hoort’ en ‘volgens de regels’. Al die gladgestreken, rimpelloze gezichten die we steeds voorbij zien komen, zijn een nieuw referentiepunt geworden. Waarmee we een op een twijfelachtig punt zijn beland: ‘normaal’ refereert gek genoeg naar de maakbare mens.  

Voor wie cosmetische chirurgie te ver gaat (lees: het simpelweg niet kan betalen), kan zijn maakbare ideaal verwezenlijken op het Internet. De virtuele wereld heeft zijn intrede gedaan op het web en maakt het mogelijk een volledig zelfgecreëerd evenbeeld te laten leven. Zolang je maar in pixels gelooft, kan jouw perfecte alter ego rondlopen in een omgeving waarin alles mogelijk is, en tijd niet bestaat. Waarom willen we eigenlijk een evenbeeld dat niets zegt over hoe we in het echte leven zijn? Is het een vorm van ontsnappen, of vraagt onze maatschappij hierom? Komt er een moment dat we niet meer weten wat het verschil is tussen de echte wereld en de virtuele? Het antwoord op de ideaalbeelden die ons in de hedendaagse media omringen, lijkt die virtuele wereld. Alles is er mooier, sneller en beter. We hebben er meer vrienden en tonen onze emoties op het juiste moment. Zelfs kleding wordt virtueel ontworpen, geproduceerd én gekocht. Fashionketens uit het ware leven zijn de virtuele wereld binnengetreden en opereren massaal op het web. Kleding, niet langer zorgvuldig geproduceerd uit stof en vezels maar uit miljoenen pixels, vliegt over virtuele toonbanken en wordt gedragen om een virtuele identiteit te tonen. Gemaakt en verzonnen om erin de virtuele buitenwereld mooier uit te zien. Schoonheid en identiteit blijken onlosmakelijk met elkaar verbonden, werkelijkheid of niet.  

“Het meest fascinerende aan het spel zijn mijn vrienden”, zegt een speler van het virtuele spel Second Life, in de documentaire De Droomwereld. In contact komen met anderen gaat er gemakkelijk; in no time heb je massa’s vrienden als je er virtueel goed uitziet. Waar kennen we dat ook al weer van? Ook in de het ware leven, vooral in het cosmetische circuit, lijkt de maakbaarheid van de mens noodzaak geworden. Mooi zijn is beter voor jezelf, je werk en je omgeving. Als je er perfect uitziet, kom je verder in het leven.Het streven naar een ideaalbeeld (en vooral verkrijgen ervan) lijkt even gemakkelijk geworden als het verhelpen van een kras op je auto. Rimpels vervagen net zo moeiteloos als gum doet met een potloodstreep. De band tussen mensen wordt gekoppeld aan uiterlijk vertoon. Is er een grens? Hoever zullen we gaan om onnatuurlijke idealen op onszelf te projecteren? Hoezeer laten we ons beïnvloeden door de wereld om ons heen? Als we kijken naar de snelle ontwikkeling van media en de toekomstmogelijkheden op het reële én virtuele vlak, is die grens nog lang niet bereikt. De maakbaarheid van mens en omgeving zal alleen maar belangrijker worden. Hoezo is back to basic een megatrend? Virtueel versus werkelijkheid. Ideaal versus echt. Het duurt niet lang meer of we weten niet eens meer hoe basic eruit ziet?!

100% design

Visiting the most fabolous town of Europe? Yes dear, London! Interesting and in true design? You can’t miss this exhibition. 100% design is about 100% inspiration. “There is no other show that connects the worlds of architecture and design with innovative, contemporary interior products, creativity and an exciting mix of new and established talent.” http://www.100percentdesign.co.uk/
 

Get up! Stand up!

For those of us who enjoy late nights filled with inspirational music/people/movies/drugs/booze… and because of those nights have some trouble getting up in the morning to drag their asses to school/work/the street/whatever you’re supposed to do: an alarm clock that rewards you when you actually get up!

This inventive design doesn’t use complicated technology to force you to leave your warm nest, but is a simle alarm clock in the form of a carpet, which you can lie next to your bed. when the buzzer goes, the only way to shut your rug up is to put both feet on it, which basicially means getting up! When you do it rewards you by showing you the time on the display. It’s no bucket of water but it does the trick (a lot more humain)!

product: Carpet Alarm Clock

design: Yanko Design

available: not yet, unfortunatly!

http://www.yankodesign.com/index.php/2007/06/19/carpet-alarm-clock/

The mystery of Stockholm

Why would a city, so far in the north, be so trendy. I went there and visit ‘weekday’ one of the influential stores in Sud. Sud happens to be the creative area of the city. The place where (the magical) IT happens. 

When you go to this part of the city in the morning, you won’t notice any fashion statement or artistic movements. Somewhere about twelve most of the stores are (finally) open. And then it happens, you see more and more trendy people appear. I got exited by then, I had to stay focused to catch the air an get inspired.I sat down in front of a small coffee bar, and watched the people passing by. This truly was trendy.. in a way that everybody seems to know exactly what is THE model this season. There was hardly no one missing the hints. For you information; it’s impossible to walk around without missing it; everybody looks exactly the same!?!At this moment I got disappointed. Being trendy is something I always think of in a way like being modern and being free. Free of traditions and free of stupid rules. To my idea being trendy is find your own way in fashion, experiment and inspire others.. The last thing I expected of this so called ‘trendy city’ is all people in that same cheap mondays.greatings from marije!

Were you should be next week..

Arnhem!!!consider;-a small center with a fine range of the regular stores, but most of all the stores that are not so regular, The Globe, Humanoid, Jones, Gsus.. this is just a small range of the stores that already make your visit worth something-a great art-school, ArtEZ Arnhem. Where big names came from in fashion and design. Check out for yourself who will be next. I specially recommend you to check the product design exhibition, where you can enjoy the new design experience.-the graduation-show of arnhem fashion is always something big. Sorry that I didn’t hint you before, because there’s a big change the seats are already taken..-every two years (this is actually only the second) the Arnhem fashion biennale takes place. Which has grown to a period of a whole month.. you can still get happy at this happy wonderland! Tell me how you experienced it. Diane Pernet said; from the moment that you step into this exquisitely curated fantasy, you will find beauty, humour and most of all Happiness.If you’ve got time left just sit and relax at roses on the waterside!greatings from marije!